
Tego lata udało mi się odwiedzić dwa duże miasta, o których myślałem już od jakiegoś czasu. Pierwszym z nich było położone na południu Włoch, w Apulii, Bari, drugim zaś leżąca na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii Walencja. Dwa różne miasta i dwa różne kraje, ale w obu przypadkach dokładnie to, co uwielbiam w podróżach – piękna pogoda, bogata historia oraz zachwycające zabytki. No i nie zapominajmy o przepysznej kawie.
Włochy

W Bari zobaczyłem wszystko to, czego spodziewałem się po południu Włoch: wąskie uliczki starego miasta, jasne kamienice, zabytkowe kościoły oraz twierdze wzniesione przez panujących tu w średniowieczu Normanów, tuż nad brzegiem Adriatyku. Wybrałem się również na jednodniową wycieczkę do Lecce i Brindisi, dwóch mniejszych miast położonych na południe od Bari. W pierwszym z nich mogłem podziwiać piękną barokową katedrę na Piazza del Duomo, w drugim zaś liczne zabytkowe kościoły.

Najbardziej zapadła mi jednak w pamięć Matera. Jej kamienne domy, schody, tarasy i uliczki rzeczywiście sprawiają wrażenie miasta wyrzeźbionego w skale, a nie po prostu zbudowanego. To jedno z tych miejsc, które na zdjęciach wyglądają pięknie, ale dopiero na żywo pokazują swoją prawdziwą skalę. Poza tym na zdjęciach nie czuć nieznośnego upału, który daje się tam we znaki szczególnie przez niemal całkowity brak drzew w starej części miasta. Odwiedziłem również Polignano a Mare, niewielkie miasteczko słynące z niezwykle urokliwej plaży wciśniętej między dwa klify.

Hiszpania

Walencja była natomiast zupełnie inna – bardziej przestronna, bardziej zielona i pełna kontrastów między nowoczesną architekturą, zwłaszcza zachwycającym Ciudad de las Artes y las Ciencias, a zabytkowym centrum. Szczególne wrażenie zrobiła na mnie jednak Lonja de la Seda – gotycka giełda jedwabiu z monumentalną salą kolumnową, która później okazała się dla mnie także całkiem niezłą inspiracją przy pisaniu (o którym TUTAJ). Uwielbiam momenty, kiedy podróż nie kończy się wraz z powrotem do domu, tylko zostaje gdzieś w głowie i po czasie wraca w zupełnie innym kontekście.

Poza samą Walencją udało mi się też wybrać na dwie całodniowe wycieczki – do Montanejos i Xàtivy. Pierwsze z tych miejsc zapamiętam przede wszystkim dzięki otoczeniu: górom, turkusowej wodzie i zupełnie innemu tempu niż w mieście. Xàtiva z kolei zachwyciła mnie swoim położeniem i wspaniałym zamkiem górującym nad okolicą. Te dwa miejsca świetnie uzupełniły pobyt w Walencji i po raz kolejny przypomniały mi, jak wiele najciekawszych zakątków kryje się czasem nie w samych dużych miastach, lecz kawałek poza nimi.

Tegoroczne podróże były więc bardzo różne, ale każda z nich miała dokładnie to, czego szukam podczas wyjazdów: ciekawą historię, piękne miejsca i mnóstwo okazji do tego, by po prostu chodzić, oglądać i chłonąć atmosferę. Bari i Walencję będę wspominał zupełnie inaczej, ale do obu z pewnością jeszcze długo będę wracał – choćby na zdjęciach i we wspomnieniach.

Takie więc były Bari i Walencja tego lata. Jeśli chcesz poczytać o pozostałych podróż, znajdziesz je TUTAJ, TUTAJ i… TUTAJ.
PS. mój FP:)